วันนี้ตรวจข้อสอบไปประมาณ 300 ฉบับได้ มาราธอนดีดีนี่เอง
มันทำให้ผมนึกไปถึงช่วงเรียน เวลาสอบแล้วคะแนนไม่ค่อยดีเท่าไหร่
บางที...อาจารย์บอกว่า อ่านไม่ออก อ่านยาก พยามเขียนให้อ่านง่ายหน่อยสิ

แหม จาร ก็เวลาสอบ เวลามันจำกัด เขียนอะไรได้ก็เขียน เขียนให้ได้เยอะที่สุด
เผื่อจะได้คะแนนเยอะๆ ดีกว่าไม่ได้เขียนน่ะนะ

พอมาตรวจเอง ซึ้ง... ครับ ซึ้ง...
เวง อันนี้ก็อ่านไม่ออก อันนี้ตัวใหญ่นะ แต่อ่านยาก
อันนี้อ่านง่ายแต่ตัวโค-ตรเล็กเลย อันนี้มันเขียนอะไรมาฟะ
โอ้ย อ่านไม่ออกเฟ้ย!!!...บรา..บรา..บรา

ใครที่ยังอยู่ในวัยเรียน ก็รบกวนเขียนให้อ่านง่ายๆ หน่อยนะ
อาจจะไม่ต้องเห็นใจอาจารย์มากก็ได้ แค่เผื่อจะได้คะแนนดีๆ ก็พอ
แล้วอาจารยก็จะได้รับผลพลอยได้ไปด้วยเองแหละ

เมื่อวานมีคนมาน้อยใจ, งอนใส่ อ่อย มีอะไรพูดกันตรง ๆ ดีกว่า
มาน้อยจงน้อยใจ ต้องให้ไปง้อ มันเซร็ง....

เดินเข้ามาแล้วพูดว่า ฉันเห็นเธอทำอย่างนี้ ฉันรู้สึกอย่างนั้น
ทำอย่างนี้ฉันน้อยใจนะ

รู้ว่ามันยาก ...แต่อย่าเลยนะ อย่าเพาะนิสัยน้อยใจให้เติบโต
เลยนะ มันยากจะเข้าใจน่ะ

น้อยใจแล้วไม่พูด ไม่ทำอะไรให้ดีขึ้น ไม่ช่วยอะไรใคร มีแต่ทำให้รู้สึกแย่กันไปทั้งสองฝ่าย มีอะไรแล้วพูดจากันดีกว่า อย่ามัวแต่เก็บไว้ ไม่มีใครรู้ใจกันได้หรอก

ถึงแม้จะมีนิยามว่า คบกันไปนานๆ จะรู้ใจกัน มันก็เป็นไปไม่ได้หรอก

เพ้อฝัน!!!

วันนี้ไปช็อปปิ้งมา ใช้เงินไปไม่มากไม่มายอะไรแค่ แสนนิดๆ
ปล่าวหรอก ไม่ใช่ผมหรอก คุณดาวต่างหาก ซื้อเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้าน
ทั้งชุดห้องนอน ตู้ทีวี ห้องนั่งเล่น ห้องทำงาน สวยๆ ทั้งนั้นเลย
ราคาก็แค่นั้นเอง เหอ เหอ เหอ